Akin var Izmir'e

Aynalarda gördügümsün, Agladigim güldügümsin, Cozemezler kördügümsün, Sen! Bir de bir kus gokyüzüne, Bak ne diyor son sozunde, Yikilma oyle! Haydi kalk ayaga, Yuru gunese! (*) Izmir'i cok severim. Cocuklugumundan kalan anilarin sehri olmasinin yaninda- Artur-Bodrum seyahatlerinin mola yeri, en guzel aile tatillerimizin adresi Efes oteli, Kulturpark ve tenis klübü, deniz kenarindaki bozkiri yeserten Cigli'deki tenis klübü, Baskin and Robins dondurmalari- üniversitede en has dostlarimin ciktigi kenttir ayni zamanda. Asik oldugum Kadin'in kenti de olunca son zamanlarda iyiden iyiye sever oldum Izmir'i. Bir de takim asklarina hayran oldugum yine bir dostumun takimi Göztepe'yi de ekleyin buna. Butun bunlarin yanina Fenerbahce'yi yenebildigimiz son dort senedeki tek tuk maclardan - saka maka eski karimiz Fener bu son dort senede bizi cok fena yeniyor- birinin bu kentte olmasi, yarinki macta orada olma istegime tavan yaptiriyor. Orda olamasam da yarin maci Besiktas...